مسافري بي قرار ، از شاخه اي به شاخه اي ديگر

                                                    همواره به جستجوي بخت

اما به هر مخاطره اي ، باز خويشتن را مي يابند

                                               بيشتر سرگشته و کمتر بخت يار .

تا آن روز که در يابند چيزي را که مي جسته اند

                                    پيوسته با درون خويش نهان داشته اند

و آنچه شادمانشان مي کند ،

                    تقسيم نانِ جان است به سفره ي دوستي

      و با آن که بيشتر از همه دوستش دارند ،

                                                                 او را که عاشقند .

سوزان پوليس شوتز